Hallo lieve mensen,

Vanaf nu zou ik op mijn blog twee stukken schrijven. Een stuk over hoe het gaat op mijn stage en een ander stuk over alle dingen die ik heb gedaan hier in Kaapstad.

Stage
Op mijn stage heb ik er sinds deze week een nieuwe taak bij. Een moeder uit de township heeft in paniek onze organisatie een bericht gestuurd waarin ze aangaf dat ze geen geld heeft om haar kinderen op te voeden omdat haar man al het geld krijgt en het geld alleen uitgeeft aan alcohol. Het begint nu winter hier te worden en de kinderen zijn constant ziek omdat ze kou vatten. Ook kan ze de kinderen niet meer voeden. Mijn stagebegeleidster Sandy heeft gevraagd of ik deze vrouw wil gaan helpen. Volgende week krijg ik mijn eerste gesprek met haar en ik ga met haar een CV opzetten en proberen een baan voor haar te vinden in Philippi. Mijn stage instelling SAEP sponsort de twee kinderen, zodat ze naar Nkosi kunnen (dat is een van de scholen waar ik les geef in de ochtenden).
Ik voel me zeer vereerd om dit te mogen doen en kijk er dan ook erg naar uit om haar te helpen. Ook vind ik het een beetje spannend, want ik weet niet wat die vrouw allemaal heeft meegemaakt en het word mijn eerste keer dat ik iemand met dit probleem ga begeleiden.

Jammer genoeg heb ik laatst weer moeten aanhoren dat een van de kleine meisjes van Ikamvalethu ( een andere school waar ik kom in de ochtend) verkracht is door een familielid. Ze oogt in de klas zeer normaal, maar ook voor haar wordt er nu hulp ingeschakeld want dat heeft natuurlijk heel wat inpakt op zo'n jong kinderleventje. Walgelijk om zulke verhalen te horen en dat je er niets aan kan doen.

Mijn circus groepje heeft me moeten missen vorige week, omdat ik ziek was. Deze week kwam ik weer aan op de school en de kinderen kwamen op me afgerend om me een dikke knuffel te geven. Ik hou zoveel van ze en het is heerlijk om zo ontvangen te worden. Toen ik de klas in stapte hadden ze alle stoelen al in een cirkel gezet en we konden meteen beginnen met de activiteiten. Ook begin ik verschil te zien bij de kinderen. Een jongetje dat altijd een beetje afstand hield begint steeds meer naar me toe te trekken en komt nu elke keer aan me vragen hoe het met me gaat. Super lief! Ook heb ik twee meisjes in de groep die heel slecht zijn in Engels. Zij praten bijna nooit, maar nu proberen ze steeds meer duidelijk te maken aan mij, in het Engels, wat ze willen hebben. Ik ben trots op mijn klasje! Voordat ik ziek werd had ik een les gegeven waar ze op een groot vel papier een circus artiest moesten maken en om de circusartiest heen moesten ze opschrijven wat ze geleerd hadden tijdens de afgelopen circus lessen. Ze konden een aantal circusartiesten opnoemen en dieren en uiteindelijk zeiden ze het volgende (ik vertaal het even naar het Nederlands): Je leert ons Engels. Je leert ons wat er in het circus is en je geeft ons veel afwisselende lessen. We houden van je.
Mijn hart smolt!

Mijn bezigheden in Kaapstad
Ik zit hier sinds gisteren alweer vier maanden. De tijd vliegt voorbij zoals ik al wel vaker heb gezegd.
Vrijdag 31 mei ben ik mee geweest naar de stage van Marianne. Dit is een stage met kinderen met TBC, HIV en kanker. Zeer indrukwekkend. Ze werken hier op sommige groepen nog op een wat oudere manier. Zo hebben ze geen gewone luiers maar doeken die ze omwikkelen. Mochten ze gepoept hebben dan is het aan jou om de luier schoon te maken met een wc borstel.... Gelukkig had ik geen poepluiers.

Twee juni ben ik jaja.......gaan schaatsen haha. Schaatsen in Afrika. Het is mogelijk. Ze hebben een overdekte schaatsbaan. Het was een grappig idee dat het ook kan terwijl het hier nooit vriest. Ze kennen hier discoschaatsen. Op gegeven moment gingen de verschillende gekleurde lampjes aan en wordt er muziek aangezet. Het was erg leuk om te doen!

Negen juni ben ik naar Mzoli's gegaan. Dit is een braai (BBQ) in een township. Je kunt hier veilig rondlopen als blanke alleen je moet wel zorgen dat je voor het donker de township uit bent. Ik vond het heel bijzonder dat ik hier samen kan zijn met de bevolking van de township.
Op deze plek kan je vlees halen wat zeer goedkoop is. Een meisje zei tegen ons dat we eens achter een van de deuren moesten kijken dicht bij het vlees verkoop punt. Dat hebben we gedaan en wat zagen we daar hangen.....dode varkens....Nou ja ons vlees was in ieder geval vers. Het maakte het er alleen niet echt smakelijker op. Ik had een stuk worst en twee redelijk grote kippenpoten voor ongeveer 1 euro. Daarna lever je je vlees af bij de braai en dan kan je gaan zitten in een groot overdekt stuk waar een dj muziek draait en waar word gedanst of gezellig word bij gekletst. Ook loopt er een man rond met een djembe die wat mooie stukjes speelt. Rond vier uur merkte we dat de meeste blanke mensen al weg waren en toen zijn wij uiteindelijk ook gegaan.

Nog dertien dagen en dan ga ik alweer op reis! Yeaahh! Ik ben aan het aftellen.

Bedankt voor het volgen van mijn blog. Mochten jullie graag wat meer horen over het een of het ander dan hoor ik het graag dan hou ik daar de volgende keer rekening mee. Ook hoor ik het graag als de verhalen te langdradig zijn. De foto's zet ik er zo snel mogelijk op.

Liefs,
Jessy